صخرالمزنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صخرالمزنی . [ ص َ رُل ْ م ُ ] (اِخ ) ابن هلال . وی تابعی و از رؤسای بنی مزینه و شجاعی دلیر بود و در زمره ٔ توابین بخونخواهی حسین بن علی (ع ) بر عبیداﷲبن زیاد خروج کرد و با بنی امیه بجنگید و به سال ٦٥ هَ . ق . بقتل رسید. (الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٤٢٩).