صخره محلقوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صخره محلقوت . [ ] (اِخ ) (سنگ انقسام ) قلعه ای است طبیعی که در دشت معون در جنوب شرقی حبرون واقع است (سموئل ٢٣: ٣٨). داود در آنجا از دست شاؤل بطور عجیب رهایی یافت و بنا بر تحقیق اهل دانش صخره ٔ مرقوم در وادی ملکه در مشرق معون واقع است . (قاموس مقدس ).