صدادار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صدادار. [ ص َ / ص ِ ] (نف مرکب ) باصدا. باآواز. باصوت . رجوع به صدا شود.
فرهنگ طیفی واژهدان
باصدا، مصوت، پرسروصدا، رسا، قابلشنیدن، شنیدنی، مسموع، طنینانداز، مرتعش زیر، بالا، غنهای، مدی
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی