صداع شمسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صداع شمسی . [ ص ُ ع ِ ش َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) صداع که از بسیار نشستن در آفتاب عارض شود. ◄ قسمی صداع که از طلوع آفتاب پیدا شده و رو به ازدیاد میرود تا ارتفاع آفتاب و نزدیک غروب زائل میشود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صداع شمسی . [ ص ُ ع ِ ش َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) صداع که از بسیار نشستن در آفتاب عارض شود. ◄ قسمی صداع که از طلوع آفتاب پیدا شده و رو به ازدیاد میرود تا ارتفاع آفتاب و نزدیک غروب زائل میشود.