صدقیا

صدقیا. [ ] (اِخ ) یکی از رؤسای دیوانخانه ٔ یهویاکم (ارمیا ٣٦:١٢). (قاموس کتاب مقدس ).

صدقیا. [ ] (اِخ )یکی از مدعیان نبوت که نبوخد نصر (نبوکد نزر) امر بقتلش داد. (ارمیا ٢٩:٢١ و ٢٢). (قاموس کتاب مقدس ).

صدقیا. [ ] (اِخ ) یکی از کسانی که عهدنامه را مهر کردند (نحمیا ١٠:١). (قاموس کتاب مقدس ).