صدوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صدوی . [ ] (اِخ ) از شعرای ایران و از مردم استرآباد است و در کاشان میزیست و به سال ٩٥٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : گر عاقلی مباش مقید بهیچ جا نشنیده ای که ملک خدا بنده ٔ خدا بحر قناعت است که در موج آمده عریان تنی که هست منقش ز بوریا. (قاموس الاعلام ترکی ). چنین است در قاموس الاعلام ولی در تذکره ٔ نصرآبادی، آتشکده ٔ آذر، تذکره ٔ مجمع الخواص، ریاض العارفین، مجمع الفصحاءشاعری بدین نسبت دیده نشده .