صراحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صراحة. [ ص َ ح َ ] (ع اِمص ) خلوص و بی آمیختگی چیزی . (منتهی الارب ). بی آمیغی . روشنی . آشکاری . ◄ (مص ) ویژه شدن . (مصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (دهار). خالص شدن . ◄ خالص و بی آمیغ گردیدن نسب کسی . (منتهی الارب ). مقابل کنایت .