صرعی

صرعی . [ ص َ عا ] (ع ص، اِ) ج ِ صریع. انداختگان . افتادگان . (از منتهی الارب ).

صرعی . [ ص َ ع َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ صَرْع . صَرْعان .بامداد و شبانگاه : اتیته صَرْعَی ِ النهار؛ آمدم او را بامداد و شبانگاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

صرعی . [ ص َ ] (ص نسبی ) کسی که مرض صرع دارد. کسی که او را مرض صرع باشد. (غیاث ) (آنندراج ) : بیهش نیم و چو بیهشان باشم صرعی نیم وبصرعیان مانم . مسعودسعد. شیفتم چون خری که جو بیند یا چو صرعی که ماه نو بیند. نظامی . برگ شاخ دگر چو آب حیات صرعیان را دهد ز صرع نجات . نظامی .