صروم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صروم . [ ص َ ] (ع ص ) تیغ برّان . ◄ مردتوانا. ◄ ناقه که وارد حوض نشود تا که خالی نگردد. ◄ نیک برنده . (منتهی الارب ).