صلمنای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صلمنای . [ ] (اِخ )(کسی که ملجاء و مقر برای او نبوده است ) یکی از دو پادشاه مدیان که جدعون او را بقتل رسانید (سفر داوران ٨:٥-٢١؛ کتاب مزامیر ٨٣:١١). (قاموس کتاب مقدس ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صلمنای . [ ] (اِخ )(کسی که ملجاء و مقر برای او نبوده است ) یکی از دو پادشاه مدیان که جدعون او را بقتل رسانید (سفر داوران ٨:٥-٢١؛ کتاب مزامیر ٨٣:١١). (قاموس کتاب مقدس ).