صمالو

صمالو. [ ص َ ل َ ] (اِخ ) یاقوت نویسد: احمدبن یحیی بن جابر گوید: رشید به سال ١٦٣ هَ . ق . مردم صمالو را که از نواحی مرزی نزدیک مصیصة و طرسوسند، محاصره کرد و آنان برای ده خاندان که قومس در آنهاست امان خواستند و رشید بپذیرفت و شرط آنان چنان بود که متفرق نشوند. پس به بغداد شدند و در باب شماسیه فرودآمدند و موضع آنان را سمالو (به سین ) نامیدند و آن معروف است و دیر سمالو مضاف بدانست ... (معجم البلدان ).