صمة

صمة. [ ص ِم ْ م َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن طفیل بن قرة القشیری از شعرای عصر اموی است و در بادیةالعراق سکونت داشت و به شام منتقل گشت، سپس به غزای دیلم رفت و در حدود سال ٩٥ هَ . ق . در طبرستان درگذشت . (از الاعلام زرکلی ص ٤٣٥).

صمة. [ ص ِم ْ م َ ] (ع ص ) مرد دلاور. دلیر. (مهذب الاسماء). ◄ (اِ) شیر بیشه . ◄ مار نر. ◄ خارپشت ماده . ◄ سربنده قارورة. ج، صِمَم .