صمیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صمیر. [ ص ُ م َ ] (ع اِ) وقت غروب آفتاب . (منتهی الارب ).
صمیر. [ ص َ ] (ع ص ) مرد خشک گوشت و پوست بر استخوان چسبیده که از وی بوی خوی آید. (منتهی الارب ). گوشت بر استخوان کوفته . (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صمیر. [ ص ُ م َ ] (ع اِ) وقت غروب آفتاب . (منتهی الارب ).
صمیر. [ ص َ ] (ع ص ) مرد خشک گوشت و پوست بر استخوان چسبیده که از وی بوی خوی آید. (منتهی الارب ). گوشت بر استخوان کوفته . (مهذب الاسماء).