صنتع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صنتع. [ ص ُ ت ُ ] (ع ص ) میان کاواک از هر چیزی . (منتهی الارب ). ◄ شترمرغ خردسر یا سخت سرو همچنین است خر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ برآمده هر دو رخسار و هر دو ابرو و بزرگ پیشانی، یا باریک درازرخسار. از لغات اضداد است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ جوان قوی . (اقرب الموارد). ◄ خردگوش . (مهذب الاسماء).