صنخ

صنخ . [ ص ِ ] (ع اِ) اصل . بن . ج، اصناخ . (منتهی الارب ). سنخ . (اقرب الموارد).

صنخ . [ ص َ ن ِ ] (ع ص ) فم صنخ ؛ دهان که بیخ دندانهای آن برآمده باشد. (منتهی الارب ).