صندد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صندد. [ ص ِ دِ ] (اِخ ) کوهی است در تهامة. (معجم البلدان ).
صندد. [ص ِ دِ ] (ع ص ) مهتر پردل یا عاقل و بردبار یا جوانمرد یا شریف . ◄ (اِ) تیزی کوه تنهاگانه . (منتهی الارب ). حرف منفرد فی الجبل . (اقرب الموارد).