صنوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صنج.<BR>۱- صنجها.<BR>۲- حلقههای فرد که در دایرة دف نهند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صنج. ۱- صنجها. ۲- حلقههای فرد که در دایره دف نهند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صنوج . [ ص ُ] (ع اِ) ج ِ صَنْج . رجوع به صنج شود. ◄ آنچه در دایره ٔ دف نهند از حلقه های خرد. (اقرب الموارد). ◄ (مص ) رد کردن هر یک را بسوی اصل وی . ◄ زدن کسی را به عصا. (منتهی الارب ).