صهرشتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صهرشتی . [ ص َ رَ ] (اِخ ) سلیمان بن حسن یا حسین (به سین یا صاد) فرزند سلیمان یا عبداﷲ یا فرزند محمدبن عبداﷲ یا فرزند محمدبن سلیمان . معروف به نظام الدین صهرشتی و منسوب به صهرشت دیلم یا جز دیلم . فقیهی فاضل از بزرگان تلامذه سیدمرتضی و شیخ . صاحب مؤلفات بسیار از آنجمله : التبیان فی عمل شهر رمضان . التنبیه قبس المصباح تلخیص مصباح المتهجد. المتعة و جز آن . رجوع شود به روضات الجنات ص ٣٠٣ و ریحانة الادب ج ٢ ص ٥٠٣.