صهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صهی . [ ص ُ هی ی ] (اِخ ) نام اسب نمربن تولب است . (منتهی الارب ).
صهی .[ ص ُ هَن ْ ] (ع اِ) ج ِ صَهوَة. رجوع به صهوة شود.
صهی . [ ص َ هَن ْ ] (ع مص ) رسیدن جراحت به کسی و زهیدن آب از آن . (اقرب الموارد) (آنندراج ).