صهیون

صهیون . [ ص ِ ی َ ](اِخ ) گویند روم است و به قول دیگر بیت المقدس است . (معجم البلدان ). موضعی است معروف در بیت المقدس (محله ای است از آن ) و کنیسه ٔ صهیون بدانجاست . (معجم البلدان ). نام تلی به بیت المقدس مشرف بر خندق موسوم به باب النار. (تاج العروس ). در قاموس کتاب مقدس آرد: (کوه پرآفتاب یا خشک ) گاهی از اوقات مقصود از این اسم تمام شهر اورشلیم است ؛ اما غالباً مقصود کوه جنوب غربی شهر مذکور است و کوه مرقوم بجز از طرف شمال از همه طرف با وادیهای عمیق و بلندیها احاطه شده بود، چنانکه وادی پنیرفروشان بطرف مشرق او را از موریا جدا میکرد و اوفل و وادی بنی هنوم بطرف جنوب و مغربش واقع و قسمت محاذی شهر را از طرف مغرب، وادی جیحون میگفتند.اما علما در حدود کوه صهیون بطرف شمال هم قول نیستند. بعضی گمان دارند که تا برج داود امتداد داشت که درنزدیکی باب الخیل است و گمان دارند که وادی که وادی پنیرفروشان بدانجا منتهی میشد و دیگران برآنند که روبطرف شمال در نزدیکی باب العمود منتهی میشد و صهیون تخمیناً یکصد و پنج قدم از موریا مرتفعتر و تخمیناً دو هزار و پانصد و سی و نه قدم فوق سطح دریای متوسط میباشد و ترکیباً مستطیل و اطراف وادیهای مرقوم در قدیم الایام بلندتر از حالیه بوده است و خود شهر دیوار مرتفعی دارد. اما تاریخ صهیون که در کتاب مقدس وارد است اینکه اولاً به قلعه ٔ یبوسیان معروف است (صحیفه ٔ یوشع ١٥:٦٣ مقابل دوم سموئل ٥:٧) و هموارده در دست ایشان بود تا وقتی که داود بر آن دست یافته آنرا شهر داود و پایتخت مملکت خود قرار داده، قلعه و قصر و محلی برای صندوق عهد در آن برپا نمود (دوم سموئل ٥:٧) (اول پادشاهان ٨:١) (دوم پادشاهان ١٩:٢١ و ٣١ و ١) (اول تواریخ ایام ١١:٥) (دوم تواریخ ایام ٥:٢) و بایددانست که این در کتب تاریخیه عهد قدیم بجز در آیات فوق وارد نگشته، اما در اسفار شعریه و نبوتی ١٤٨ مرتبه یعنی در مزامیر داود ٣٨ و در سرود سلیمان یک مرتبه و در اشعیا ٤٧ و در ارمیا ١٧ و در نیاحات ارمیا ١٥و در یوئیل ٧ و در عاموس ٢ و در عوبدیا ٢ و در میکاه ٩ و در صفنیا ٢ و در زکریا ٨ مرتبه، اما در عهد جدید هفت مرتبه مذکور است و در این اسفار آخرین نه تنها قصد از خود کوه صهیون میباشد، بلکه احیاناً مقصود از اورشلیم نیز هست (مزامیر ١٤٩:٢ و ٨٧:٢) (اشعیا ٣٣:١٤) (یوئیل ٢:١) و گاهی مقصود از شهر برگزیده ٔ خداوند میباشد (مزامیر ٥١:١٨ و ٨٧:٥) و وقتی مقصود کلیسااست (عبرانیان ١٢:٢٢) و زمانی مقصود از شهر مقدس آسمانی است . (مکا ١٤:١) بدین جهت اصطلاح حالیه که در میان علماء متداول است این است که قصد از صهیون آرزوی قوم خداوند است که فرصتی بجهت حمایت و محافظت و خدمت او تحصیل نمایند. پوشیده نماند که یوسیفوس مورخ بهیچوجه اسم صهیون را در تصنیفات خود مذکور نداشته است، بلکه هرگاه خواسته که بدانجا اشاره نماید «شهر داود» یا «شهر علیا» یا بازار علیا ذکر کرده است ؛ چون صهیون در آن وقت مرغوب ترین و مشهورترین محلی از محلات اورشلیم بود و مساکن و بیوتات اشراف و اکابر همواره در آن طرف می بود و قصر جمیل هیرودیس در زاویه ٔ شمالی آن بود که از آن به بعد بواسطه ٔ سکونت والی رومانی دارالولایه نامیده شد (مرقس ١٥:١٦) و در شمال این قصر سه قلعه ٔ مشهور بود که یکی از آنها فعلاً هم به قلعه ٔداود مسمی است . حالت حالیه صهیون اینکه حصار شهر تخمیناً نصف کوه صهیون را احاطه کرده است و در ضمن حصار دیر ارامنه و کنیسه ٔ اشکنازیم و کنیسه ٔ مار یعقوب ارامنه و کلیسا و مدرسه ٔ انگلیسها و برج داود واقع است و در خارج حصار بجز مسجدی که آن را نبی داود گویند نیست و گویند که مقبره ٔ داود و سلیمان و سایر ملوک اسرائیل در آنجا است . و برخی برآنند که عیسی مسیح در یکی از غرفات همین بنای مسطور فوق، عشای ربانی را بجا آورده، شاگردان او در آنجا برای حلول روح القدس منتظر همی بودند و در این قسمت کوه معدودی از قبور نصاری است و مقداری معتنابه از آن نیز زراعت میشود بدین لحاظ قول ارمیا و میکاه که گفته اند: صهیون همچو مزرعه ٔ زراعت کرده خواهد شد (ارمیا ٢٦:١٨) (میکاه ٣:١٢) و کوه صهیون بطرف وادی هنوم امتداد یافته در این قسمت مزارع گندم و جو و تاکستانها و درختان زیتون میباشد و فعلاً وادی در نزد باب الخیل هست که آنرا وادی صهیون گویند، اما علما را در تعیین محل و موضع صهیون اختلاف است ؛ بعضی اکرا و برخی موریا و دیگران اوفل راصهیون دانسته اند. لکن قول مرجح و معتبر آن است که همان کوهی است که شرح آن در فوق داده شد. (از قاموس کتاب مقدس ). و بعضی این کلمه را صیهون ضبط کرده اند.