صوفی شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوفی شیرازی . [ فی ِ ] (اِخ ) نصرآبادی نویسد: اصلش کرمانی است . اما در شیراز بسیار بود.لطیف طبع است . خصوصاً در ترتیب رباعی طبعش کمال لطف دارد. در کرمان از بام افتاده، فوت شد. از او است : صوفی هر کس که مرد انصاف بود خوبست که عنقا شده در قاف بود ابدال درین ره از نمد هم بگذر بگذشت چو باده از نمد صاف بود. (تذکره ٔ نصرآبادی ص ٣١٢).