صوفی علی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوفی علی . [ ع َ ] (اِخ ) (شیخ ...) در سلک اعاظم مریدان شیخ زین الدین خوافی بود و بر ادای وظائف طاعات و عبادات مراقبت داشت و جمعی کثیر از درویشان در خانقاه او سکونت داشتند. صوفی علی در اواخر زمان خاقان منصور (سلطان حسین میرزا)درگذشت و در حظیره ای که خواجه جمال الدین عطأاﷲ در سر خیابان ساخته، دفن شد. (رجال حبیب السیر ص ١٩٣).
صوفیعلی . [ ع َ ](اِخ ) دهی از دهستان آواجیق بخش حومه ٔ شهرستان ماکو، واقع در ٤١ هزارگزی شمال باختری ماکو و ٢ هزارگزی باختر شوسه ٔ پیراحمدکندی . این دهکده در جلگه واقع و هوای آن سردسیر و سالم است . ١١٩ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه است . محصول آنجا غلات، بزرک . شغل اهالی زارعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . از شوسه ٔ پیر احمد کندی میتوان بدانجا اتومبیل برد. راه دهکده ارابه رو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).