صوفیان

صوفیان . (اِخ ) دهی است از دهستان کلاترزان بخش حومه ٔ شهرستان سنندج، واقع در ١٠ هزارگزی شمال باختری سنندج و ٤ هزارگزی شمال شوسه ٔ سنندج به مریوان . این ده کوهستانی و هوای آن سردسیر است . ٧٥ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و رودخانه . محصول آنجا غلات و مختصر میوه جات، حبوبات، توتون و لبنیات است . شغل اهالی زراعت است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).

صوفیان . (اِخ ) نام یکی از دهستانهای پنجگانه ٔ بخش شبستر شهرستان تبریز، محدود است از شمال به بخش زنوز، از جنوب به بخش اسکو، از خاور به شهرستان تبریز و از باختر به دهستان سیس . آب و هوایش معتدل و سالم و قرای آن عموماً در جلگه واقع و دارای جاده ٔ شوسه یا ارابه رو میباشد. آب قراء از چشمه سارها و رود صوفیان تأمین میشود. محصولات عمده ٔ آنجا غلات، حبوبات، زردآلو، انگور، سیب و بادام است . این دهستان از ١٦ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده، سکنه ٔ آن ١٢٢٢٠ تن است . قرای عمده ٔ آن صوفیان (مرکز دهستان )، سفیدکمر، سرکند، دیزج، نظرلو، ساوالان است . راه آهن تبریز و جلفا و شرفخانه از این دهستان عبور میکند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).

صوفیان . (اِخ ) قصبه ٔ مرکز دهستان صوفیان از بخش شبستر شهرستان تبریز، واقع در ٢٦ هزارگزی خاور شبستر و ٣٣ هزارگزی شمال خاوری تبریز و در مسیر شوسه و خط آهن تبریز و جلفا است . این ده در جلگه واقع و هوای آن سردسیر است . ٣٤٥٣ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و رود صوفیان است . محصول آنجا غلات، حبوبات، سردرختی و انگور است و شغل اهالی زراعت، گله داری و باغداری است . راه شوسه، ایستگاه راه آهن، پست بهداری، ژاندارمری، دبستان، ١٥ باب دکان از کسبه ٔ مختلف و یک مهمانخانه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).