صولیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صولیب . [ ص َ ] (ع اِ) تخمی که آنرا بکارند سپس آن زمین را به آلت حرث بگردانند تا زیرخاک گردد. (منتهی الارب ). صولب . رجوع به صولب شود.