صومعه دار

صومعه دار. [ ص َ / صُو م َ ع َ / ع ِ ](نف مرکب ) دارنده ٔ صومعه . راهب . رهبان : تنهاروی ز صومعه داران شهر قدس گه گه کند بزاویه ٔ خاکیان مقام . خاقانی . حافظ بکوی میکده دایم بصدق دل چون صوفیان صومعه دار از صفا رود. حافظ. نقدها را بود آیا که عیاری گیرند تا همه صومعه داران پی کاری گیرند. حافظ.