صَفّ

یُقاتِلُونَ فِى سَبِیْلِهِ صَفّاً «صَفّ» در اصل، معناى مصدرى دارد، و به معناى قرار دادن چیزى در خط صاف است، ولى در اینجا معناى اسم فاعل را دارد.(6)