صیغ

صیغ. [ ص َی ْ ی ِ ] (ع ص ) کذاب بیهوده گوی سخن آرای . (منتهی الارب ).

صیغ. [ ی َ ] (ع اِ) ج ِ صیغة. رجوع بدان کلمه شود.

صیغ. [ ] (اِخ ) ناحیتی است از نواحی خراسان . (معجم البلدان ) (منتهی الارب ).