ضابع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضابع. [ ب ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ضبع: ناقة ضابع؛ شتر بازویازنده در رفتن . ◄ فَرس ضابع؛ اسب تیزرفتار یا بسیاررو یا گردن پیچان یک جانب رونده . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضابع. [ ب ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ضبع: ناقة ضابع؛ شتر بازویازنده در رفتن . ◄ فَرس ضابع؛ اسب تیزرفتار یا بسیاررو یا گردن پیچان یک جانب رونده . (منتهی الارب ).