ضاله

(لِّ) [ ع. ضالة ] (ص.)<BR>۱- مؤنث ضال، گم گشته.<BR>۲- گمراه کننده.<br>

(لِّ) [ ع. ضاله ] (ص.) ۱- مؤنث ضال، گم گشته. ۲- گمراه کننده.

ضالة. [ ل َ ] (ع اِ) یک بنه ٔ ضال باشد یعنی از کُنار دشتی . ◄ سلاح هرچه باشد یا تیر خاصةً.

ضالة. [ ضال ْ ل َ ] (ع ص ) شتر که بی شبان و صاحب در جای هلاک باشد. (منتهی الارب ). گمشده (مذکر و مؤنث در وی یکسانست ). (منتهی الارب ) (دهار). گم گشته از حیوان (مذکر و مؤنث ) و جز آن . ضایعه . چیزی گمشده . (منتخب اللغات ). و در شعر بتخفیف نیز آمده است ضرورت را : سابع از ثامن ندانم ضاله ام خون همی گرید فلک از ناله ام . مولوی . حکمت قرآن چو ضاله ٔمؤمنست هر کسی در ضاله ٔ خود موقنست . مولوی . الحکمة ضالة مؤمن (حدیث ).