ضایعه/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(یِ عَ یا عِ) [ ع. ضایعه ] (اِفا.) مؤنث ضایع. ۱- از دست رفته، تلف شده. ۲- تباه شده، فاسد.واژه قبلی: ضایع گذاشتنواژه بعدی: ضایق