ضجر
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ضَ جَ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- نالیدن، اظهار دلتنگی کردن. ۲- بی قراری کردن.
(ضَ جِ) [ ع. ] (ص.) بی قرار، بی آرام.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ضَ جَ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- نالیدن، اظهار دلتنگی کردن. ۲- بی قراری کردن.
(ضَ جِ) [ ع. ] (ص.) بی قرار، بی آرام.