ضراب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ض ِ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- با کسی شمشیر زدن، مضاربه کردن. ۲- برجهیدن گشن بر ماده.
(ضَ رّ) [ ع - فا. ] (ص.) ۱- بسیار زننده. ۲- کسی که سکه میزند. ۳- نوازنده. ۴- سخن - چین.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ض ِ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- با کسی شمشیر زدن، مضاربه کردن. ۲- برجهیدن گشن بر ماده.
(ضَ رّ) [ ع - فا. ] (ص.) ۱- بسیار زننده. ۲- کسی که سکه میزند. ۳- نوازنده. ۴- سخن - چین.