ضربی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضربی . [ ض َ ] (ص نسبی ) منسوب به ضرب . ♦ طاق ِ ضربی ؛ قسمی طاق که زنند از آجرهای به پهنا بهم پیوسته یعنی قطر طاق قطر اقصر آجر است . ♦ آلت ضربی ؛ در آلات موسیقی، چون دف و دهل و دورویه و امثال آن . ◄ جلد ضربی، جلد چرمی ضربی ؛ که منقوش باشد.