ضری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضری . [ ض ُ رَی ی ] (اِخ ) چاهی است که آن را عاد کند نزدیک ضریة. (معجم البلدان ).
ضری . [ ض َ را ] (ع اِ) سگ بچه ٔ دونده . (منتهی الارب ).
ضری . [ ض َرْی ْ ] (ع مص ) ضراوة.ضراءة. آزمند و حریص گردیدن . ◄ روان شدن خون . (منتهی الارب ). دویدن خون از جراحت . (زوزنی ).