ضغیط

ضغیط. [ ض َ ] (ع ص، اِ) چاه گَنده ٔ پر از گل و لای سیاه در پهلوی چاه خوش آب و پاکیزه که آن را هم تباه و بویناک گرداند. (منتهی الارب ).چاه گنده در پهلوی چاه خوش آب که آن را هم بوناک و بدمزه گرداند. ◄ سست رای ضعیف عقل . (منتخب اللغات ). سست عقل و تباه رای . ج، ضغطی . (منتهی الارب ).