ضواجع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضواجع. [ ض َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ ضاجع. پشته ها. هِضاب . (منتهی الارب ). رجوع به ضاجع شود.
ضواجع. [ ض َ ج ِ ] (اِخ ) جایگاهی است در گفته ٔ نابغه ٔ ذبیانی . (معجم البلدان ).
ضواجع. [ ض َ ج ِ ] (اِخ ) هفت اورنگ کهین . (مهذب الاسماء).