ضَیْف

عَنْ ضَیْفِ إِبْراهِیْمَ گر چه «ضَیْف» در اینجا به صورت مفرد است، ولى، همان گونه که بعضى از مفسران بزرگ گفته اند، هم معناى مفرد دارد و هم معناى جمع (مهمان و مهمانان).(19)