ضیاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضیاح . [ ض َی ْ یا ] (اِخ ) ابوالضیاح انصاری، نعمان بن ثابت . صحابی بدری . (منتهی الارب ).
ضیاح . [ ض َی ْ یا ] (اِخ ) نام پدر محمد که محدثی است . (منتهی الارب ).
ضیاح . [ ض َ ] (ع ص ) شیربسیارآب . (مهذب الاسماء). شیر تنک آب آمیخته . ضیح . (منتهی الارب ). لبن رقیق ممزوج . (فهرست مخزن الادویه ).