ضیافت خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضیافت خور. [ ف َ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) کسی که بمهمانی رود. میهمان . ♦ امثال : ضیافت خور خوش آمدگوی باشد . (جامع التمثیل ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضیافت خور. [ ف َ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) کسی که بمهمانی رود. میهمان . ♦ امثال : ضیافت خور خوش آمدگوی باشد . (جامع التمثیل ).