طاباریوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا (نسخه SQL)
طاباریوس . (اِخ ) یکی از قیاصره ٔ روم و او دومین امپراطور روم است پسر لیوی پسر خوانده ٔ اوغسطس، او با آنکه مردی روشن فکر و عفیف بود لکن در تحت سلطه ٔ وزیر خویش سژان ظلم و بیداد را بحد اعلی رسانید. مولد او به سال ٤٢ ق .م . و وفات ٣٧ م . بود. و رجوع به قفطی ص ١٢٧ شود.