طارم فیروزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طارم فیروزه . [ رَ م ِ زَ / زِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) به معنی طارم اخضر است که کنایه از آسمان باشد. (برهان ) : خرامید بر تخت فیروزه بختی چو خورشید بر تخت فیروزه طارم . ؟ (از جهانگشای جوینی ). بجز آن نرگس مستانه که چشمش مرساد زیر این طارم فیروزه کسی خوش ننشست . حافظ.