طاطری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طاطری . [ طَ ] (اِخ ) از متکلمین شیعه است و کتاب الامامة از اوست . (ابن الندیم ). ابوسهل اسماعیل بن علی بن النوبخت النوبختی را کتابی است بنام کتاب الرد علی الطاطری فی الامامة. (ابن الندیم ).
طاطری . [ری ی ] (ع ص ) نسبتی است که در زبان عامه افاده ٔ معنی کرباس فروش و فروشنده ٔ هر جامه ٔ سپیدی میکند. (سمعانی ). یاقوت گوید: لا ادری این هی . و فی کتاب الشام ؛ انبأنا ابوعلی الحداد، انبأنا ابوبکربن زیدة، انبأنا سلیمان بن احمد؛ کُل ُ من یبیع الکرابیس بدمشق، یسمی الطاطری . (معجم البلدان ج ٦). رجوع به طاطریة شود.