طاعتگاه

طاعتگاه . [ ع َ ] (اِ مرکب ) طاعتگه . معبد. پرستشگاه . جایگاه عبادت . مقام پرستش : یکی دیر سنگین برافراشتند بجمهور طاعت گهش ساختند. نظامی . الهی در طاعتم باز کن بطاعت گهم محرم راز کن . عبداﷲ هاتفی . ◄ جایگاه قربانی . محل مخصوص قربانی . منسک . قربانی جای . (منتهی الارب ).