طاق پل

طاق پل . [ ق ِپ ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چشمه ٔ پل : در طریق عشقبازی از کسی کم نیستم موج سیلاب غمم پهلو بطاق پُل زند. محمدقلی سلیم (از آنندراج ).