طالسفر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طالسفر. [ ل ِ ف َ ] (معرب، اِ) بسباسه . دارکیسه . ماقر. لسان العصافیر و گویند برگ زیتون هندی است . و رجوع به طالیسفر شود.