طاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طاهی . (ع ص ) گوشت پز. بریان ساز. ◄ نان پز. ◄ پزنده ٔ هر نوع خوراکی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). طباخ . آشپز. دیگ پز. ج، طهاة. (مهذب الاسماء).
طاهی . (اِخ ) اسم سوره ای از قرآن . «طه » یا «طاها[ » سوره ٔ بیستم از قرآن ] : تا خانه ای از فلک بود جوزا تا سوره ای از نُبی بود طاهی . جمال الدین عبدالرزاق . رجوع به طاها و طه شود.