طاوس رنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طاوس رنگ . [ وو رَ ] (ص مرکب ) هر رنگ که به طلائی زند. به رنگ طاوس . مطوّس : ز پستان آن گاوطاوس رنگ برافراختی چون دلاور پلنک . فردوسی . نشستنگه رود و می ساختند ز بیگانه خرگه بپرداختند بدیبا زمین کرده طاوس رنگ ز دینار و دیبا چو پشت پلنگ . فردوسی . ز دیبا در و دشت طاوس رنگ دم نای هر جای و آواز چنگ . اسدی . پس و پیش ترکان طاوس رنگ چپ و راست شیران پولادچنگ . نظامی .