واژه جو

طایری مشهدی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طایری مشهدی . [ ی ِ ی ِ م َ هََ ](اِخ ) طالب علم بود و در شعر طبع بانگیز داشت (؟) این مطلع از اوست : انگشت بهر عشق چو بر ابروان نهاد تیری برای کشتن من در کمان نهاد. (تحفه ٔ سامی ص ١٤٥).

معنی طایری مشهدی | واژه جو