طایفه آبیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طایفه آبیل . [ ی ِ ف َ ] (اِخ ) دهی از بخش پشت آب شهرستان زابل، واقع در ١٨هزارگزی شمال خاوری بنجار نزدیک دریاچه ٔ هامون . جلگه، گرم و معتدل با ٦٩ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ هیرمند. محصول آنجا غلات و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری . ساکنان آنجا چادرنشین هستند. راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).