طایقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طایقان . (اِخ ) یکی از قرای بلخ در خراسان است . (معجم البلدان ). رجوع به طایکان و طائقان شود.
طایقان . (اِخ ) دهی است جزء دهستان پشت گدار بخش حومه ٔ شهرستان محلات، واقع در ١٨هزارگزی شمال محلات و ١٨هزارگزی باختر راه شوسه ٔ قم به اصفهان . کوهستانی و سردسیری است با ٦٠٠ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجاغلات، پنبه، صیفی کاری و انگور. شغل اهالی زراعت و قالیبافی . راه آن مالرو است و از طریق دودهک و خورهه میتوان ماشین برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).
طایقان . (اِخ ) دهی است جزء دهستان اراضی بخش مرکزی شهرستان قم، واقع در ٢٥هزارگزی جنوب باختری قم متصل به جاده ٔ قم اصفهان . جلگه ٔ کنار رودخانه وسردسیر با ٦٠٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه . محصول آنجا غلات، پنبه، انار و انجیر. شغل اهالی زراعت و کرباس بافی است . مزرعه محمدآباد، حسین آباد، شاه آباد خرابه جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).